Special Hostage
จมูกโด่งคลอเคลียอยู่ตรงขมับด้านขวาของผมขณะที่วงแขนของพี่เฮดรั้งตัวผมเข้าไปกอดเอาไว้หลวม
ลมหายใจอุ่นๆ
รินรดไล่ไปตามกรอบใบหน้าช้าชวนให้หัวใจเต้นรัวจนมือที่จับปลายเสื้ออยู่ในตอนแรกเผลอกำเข้าจนแน่น
ไม่ใช่ว่าเปปกลัวนะ
แต่เปปแค่ตื่นเต้นกับการลองของใหม่
บอกแล้วว่าเปปใสกิ๊งยิ่งกว่ากระจก
ถึงจะดูว่าสะดิ้งแต่ก็ไม่เคยเสียซิงให้ใครนะครับ
“กลัวพี่เหรอ...
ตัวสั่นเชียว หืม...”
พี่เฮด
ขอร้องอย่าทำเสียงกระเซ้ามันเร้าอารมณ์อะจึ๊กๆ แค่นี้เสื้อผ้าก็แทบจะหลุด อุ๊ย! ผิด แค่นี้หัวใจก็แทบจะหลุดอยู่แล้ว =.,=
“ถ้าเปปบอกให้พี่หยุด...”
พี่เฮดเอ่ยขึ้นมาได้เพียงแค่นั้น ผมก็กระชับแขนแกร่งเอาไว้แน่น
ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ตรงข้างใบหูก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะเม้มติ่งหูผมเบาๆ
รู้นะว่าจะพูดว่าอะไร
ถ้าเปปบอกให้พี่หยุด พี่ก็จะหยุดใช่ไหม แต่ไม่!!
อื้มมม...
อย่าหยุด! ต่อเถอะกำลังเคลิ้ม
“เปปไม่ได้กลัวนะ...
ก็บอกแล้วว่าไม่เคย” พูดพลางช้อนสายตาเหนียมอายขึ้นมองใบหน้าพี่เฮดเพียงนิดแล้วก็ต้องหลุบตาต่ำต่อ
ไม่อยากจะบอกว่าตอนนี้มันร้อนรุ่ม
รุ่มร้อนไปทั้งตัวถึงแม้ว่าเสื้อผ้าจะชื้นจากน้ำฝนก็ตาม
ขอร้องอย่ามองแบบนั้น
จะทำอะไรให้รีบทำเพราะกำลังมีอารมณ์ ถ้าชักช้าเปปจะไม่ทนนะครับพี่เฮด ผมจะไม่รออะไรทั้งนั้น
เปปว้อน! =.,=
“พี่จะช่วยให้คุ้นเคยนะครับ”
พูดจบร่างสูงก็ค่อยๆ เดินพร้อมดันตัวผมให้นั่งลงบนเตียงนอนกว้าง หัวค่อยๆ
คล้อยต่ำลงจนถึงที่นอน สบตากันไปด้วยความรู้สึกต้องการกันและกัน
ถ้าพี่เฮดจะตาหวานเยิ้มขนาดนี้
คิดว่าเปปฟินหรือเปล่า! ตอบได้คำเดียว
ถอดเสื้อผ้าเปปเลย! ขันหมากไม่ต้อง สินสอดไม่รอ ขอฟ้าสว่างเป็นพอ
เพราะที่บ้านไม่เคร่งเรื่องประเพณี เก๊ทนะ!
ดวงตาฉ่ำหวานของคนบนร่างจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของผมไม่ละไปไหนพร้อมรอยยิ้มละมุนหล่อลากกระชากเสื้อเปปหลุดไปแล้ว
รู้สึกตัวอีกทีกระดุมกระแดดหลุดหมดไม่มีเหลือตามมาด้วยมือหนาสอดเข้ามาตามแนวรอยแยกของสาบเสื้อ
บีบกระชับเอวผมพลางลูบไล้อย่างมันส์มือ
เรียวปากหยักค่อยๆ
ประกบจูบลงมาเพียงแผ่วเบาเรียกความฟินเล็กๆ น้อยๆ
ขบเม้มริมฝีปากล่างของผมลากไล้ลิ้นนุ่มยุ่นไปตามแนวแยกริมฝีปากจนต้องเผยอรับอย่างเสียไม่ได้
ลิ้นอุ่นชื้นซอกซอนเข้ามาจนผมต้องหลับตาปี๋ด้วยความไม่คุ้น
ย้ำ! เปปไม่เคย เปปใสยิ่งกว่ากระจก
พี่เฮดลากฝ่ามือขึ้นมาผ่านยอดอกพอให้สยิวก่อนมือนั้นจะเลิกเสื้อตรงหัวไหล่ของผมออกขณะที่ลิ้นก็ยังเล่นสนุก
หยอกล้อ ไล่ต้อนให้ผมจนมุม
“อื้อออ...”
ที่ร้องไม่ใช่ว่าจะให้หยุด แต่ขอพักหายใจซักนิด
พี่เฮดถอนจูบออกก่อนจะกดจูบย้ำลงมาอีกทีด้วยความหมั่นเขี้ยวในความน่ารักของเปปล่ะมั้ง
เพียงชั่ววินาทีที่เราสบตากันเปปก็รู้ได้ทันทีว่า
อ๊อยยย...
หน้าอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้างโผล่พ้นคอเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมาให้ละลานตาเล่น
@_@
นิ้วโป้งของพี่เฮดถูไถไปมาตรงหัวไหล่แล้วเลื่อนขึ้นมาประคองใบหน้าเปปเอาไว้
ขอเบี่ยงหน้าหลบนิดเพราะตอนนี้เขินมากถึงมากที่สุด
หล่อมา
ผ้าหลุด ใครจะไปทนไหวล่ะ
เบนสายตาหนีไปอีกทางก็เหมือนจะเป็นการเปิดทางให้คนซุกซนแกล้งเข้าอีกครั้ง
ลมหายใจอุ่นร้อนไล่ไปตามลำคอจนต้องหดคอหนีด้วยความเสียวสยิว
ริมฝีปากหยักพรมจูบไปทั่วทั้งลำคอก่อนจะไล่ลงมาจนถึงหน้าอกที่กำลังกระเพื่อมจากแรงหายใจ
มือหนาลากไล้ไปตามแนวแขนของเปปแล้วจับมือเปปขึ้นมาคล้องคอแกร่งเอาไว้
และทันใดนั้น
“อ๊ะ...”
ก็ครางน่ะสิ ก็ลิ้นตัวดีทำหน้าที่โลมเลียดูดดุนกับตุ่มไตไวต่อสัมผัส
มันฟินแบบนี้นี่เอง
อ๊า...
“ถอดให้พี่หน่อยได้ไหมครับ...”
เสียงทุ้มดังขึ้นเบาๆ ขณะที่ผละออกจากหน้าอกของเปปแล้ว
ส่งสายตาเว้าวอนออดอ้อนเต็มที่ พี่จะให้เปปถอดตรงไหนจงบอกมา
“ถะ...ถอดอะไร...คะ
ครับ” ถึงจะรู้แต่ก็ขอไร้เดียงสาอีกนิด
ร่างสูงไม่ตอบอะไรทั้งนั้น
จับมือเปปไปแนบตรงแผ่นอกกว้าง “ปลดกระดุมให้พี่หน่อยได้ไหม...คนดี”
พูดจบก็ประกบจูบปากเปปอีกที แล้วอย่างนี้จะให้ถอดไหม
“อื้มมม...
ปล่อยก่อนสิครับ ตัวชิดกันแบบนี้เปปจะถอดให้ได้ยังไง”
พี่เฮดหัวเราะเบาๆ
ในลำคอ ยกลำตัวขึ้นเพียงนิดพอให้เปปได้สอดใส่มือเข้าไปปลดกระดุมเสื้อ
แต่ปากของเขายังคงนัวเนียอยู่กับซอกคอของเปปไม่หยุด บ้างจูบ บ้างเม้ม บ้างกัด
มันส์เชียวล่ะ หึ!
เดี๋ยวเปปจะข่วนเพื่อเอาคืนให้สาสมกับที่พี่เฮดทำกับเปปให้มีริ้วรอยตามร่างกาย
ปลดกระดุมหมดทุกเม็ดเผลอลูบไล้ซิกแพคไปสองสามที
พี่เฮดก็ยืดตัวขึ้นสลัดเสื้อเชิ้ตเนื้อดีเหวี่ยงไปให้พ้นทาง กล้ามแน่นๆ แบบเน้นๆ
ประจักษ์ต่อสายตาพาให้ตาลาย น้ำหู น้ำตาแทบไหล แต่ต้องอดใจไว้ก่อน
ร่างสูงโน้มตัวลงมาใหม่จนใบหน้าเราใกล้กัน
ปลายจมูกเฉียดกันไปมา นิ้วยาวไล้วนแอ่งสะดือของเปปเล่น
แต่นัยน์ตาหวานยังจดจ้องใบหน้าเปปอยู่อย่างนั้น
พี่เฮด! จะฆ่ากันทางสายตาเหรอ อยากได้ก็เอาสิ อย่าช้า ของมีค่าต้องรีบคว้าไว้เข้าใจไหม
นี่ติดกับว่าเปปไม่เคยหรอกนะ ถ้าเคยจะคร่อมแม่งเลยว่าที่ผัว
“มีใครเคยบอกไหมว่าตัวเองน่ารักแค่ไหน...”
เสียงหวานหยอดก่อนจะหอมแก้มเปปดังฟอดใหญ่
แต่มือนั้นกลับเลื่อนต่ำลงไปปลดกระดุมกับซิปกางเกงเปปแล้ว เนียนนะ! แต่ไม่เป็นไร เปปสมยอม
“.....”
เปปก็ได้แต่เงียบยอมให้โดนขืนใจแต่โดยดี
“พี่ชอบเปปจริงๆ
นะ ชอบตั้งแต่วันปฐมนิเทศ...”
อ๊าย!! ขอบพระคุณ เทวดา นางฟ้า นางสวรรค์ที่ช่วยรังสรรค์ผู้ชายคนนี้มาให้เปป
“.....”
เปปก็ได้แต่พยักหน้าหงึกหงักไม่กล้ามองหน้าพี่เฮดตรงๆ ได้แต่ชำเลืองแล้วหลบ
ชำเลืองแล้วหลบ
หวืด!!
กางเกงเดฟสีดำสนิทของกูลอยออกไปแล้วจ้า
แม้แต่กางเกงในเจเพรสก็ไม่เหลือ มือไวชิบหาย =_=
แกร๊ก!
ตามมาพร้อมกับเสียงเข็มขัดของพี่เฮดที่โดนปลดออก
โชว์ของว่าบะระฮึ่มบึ้มระเบิดขนาดไหน โอย... จะเป็นลม กระบอกข้าวหลามหรือเปล่า
แค่คิดก็เพลีย
ไม่ทันที่จะได้ห้ามปรามใดๆ
ทั้งสิ้น เรียวขาขาวผ่องของเปปก็โดนจับแยกออกจากกัน
แล้วพี่เฮดหิวหรืออย่างไรทำไมต้องเลียปากด้วยล่ะครับ เปปไม่ใช่พิซซ่าขอบชีสซักหน่อย
“ไม่ต้องกลัวนะ...
พี่จะเบามือที่สุด” พูดจบก็หอมแก้มเปปอีกหนึ่งที แต่นิ้วยาวนี่สิเลื่อนลงไปแล้ว
อย่าถามว่ากลัวไหม
ตอบคือ! กลัว... กลัวแต่ว้อน โอเค๊!
เปปรั้งคอพี่แฮคลงมากอดไว้แน่นเมื่อรู้สึกถึงเจลเย็นๆ
ที่ละเลงอยู่บนมือพี่เฮดสัมผัสเข้ากับช่องทางอ่อนไหว นิ้วยาวค่อยๆ
สอดใส่เข้าไปทีละนิด
“อึก...
ทำไม มันเจ็บ...” เปปได้แต่กัดปากแน่น
เชี่ยแล้วไงกู! แค่นิ้วก็สะดุ้ง แล้วถ้าเข้าไปทั้งดุ้นไปกระเด้งออกนอกกาแล็กซี่เหรอกู!!
“อย่าเกร็งนะครับ...คนดี”
เสียงหวานฟังแล้วลื่นหู เลียบเคียงบอกพาให้เผลอไผลตามไป
เปปพยายามคลายความเกร็งเหมือนที่พี่เฮดบอก
แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะริมฝีปากร้อนเล้าโลมตรงซอกคอลากมาถึงปากของเปปนี่ล่ะที่ช่วยให้ผ่อนคลาย
นิ้วยาวสาวเข้าสาวออกอยู่ไม่นานนักจนช่องทางรักเริ่มสนับสนุนร่างสูงก็ถอดถอนมันออกมา
แล้วจากนั้นเปปก็รู้สึกได้ว่า
“อ๊ะ!...อ๊ะ...พะ พี่เฮด ฮื้อออ” ครางลั่นห้อง
พร้อมนิ้วที่จิกลงหลังพี่เฮดแบบไม่ทันตั้งตัว
เจ็บ
จุก ไม่แจ่มเลยซักนิด! ให้ตายเถอะ!
“ครั้งแรกก็ต้องเจ็บเป็นธรรมดา แต่เชื่อพี่นะว่า... สวรรค์น่ะมีจริง”
พูดจบพี่เฮดก็หัวเราะในคอเหมือนคนโรคจิตอีกครั้ง ฟังแล้ว อ๊าย! บรรยายไม่ถูก รู้สึกอยากกดไลค์ให้กระจาย
ร่างสูงกอดรัดร่างผมเอาไว้เหมือนปลอบประโลม
จับเรียวขาให้แยกกว้างกว่าเดิมก่อนจะดันส่วนแข็งแกร่งเข้ามาเรื่อยๆ
จนสุดทางคับแน่น
“อ่า...”
เสียงทุ้มต่ำครางในคอเบาๆ ดวงตาหวานเยิ้มหลับแน่น
ฟินล่ะสิพี่เฮด
เปิดซิงเชียวนะ!
“อื้อ...”
ผมครางออกมาเมื่อสะโพกสอบเริ่มขยับ มือหนึ่งจิกหลังกว้างเอาไว้
ส่วนอีกมือจิกผ้าปูที่นอนจนมันยับยู่ยี่ไม่มีชิ้นดี
พี่เฮดก้มลงมาจูบย้ำบริเวณซอกคอขณะที่ร่างกายส่วนล่างก็ทำหน้าที่ได้ดีไม่มี(แรง)ตก
จากเพียงช้าๆ
เนิบนาบเพราะความคับแน่น ค่อยๆ กลับกลายเป็นเร็วขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อร่างกายของผมรับได้ กระแทกโดนจุดกระสันอยู่หลายรอบจนเปปแทบจะดิ้นตายคาอก
หายใจเกือบไม่ทัน
“อ๊า...พี่เฮด...ฮื้อออ!” ร้องเรียกผัวรักด้วยความเสียวซ่านไปทั้งตัว
คือตอนนี้เป็นผัวแล้วไม่ใช่ว่าที่ผัว
เพราะได้กันแล้วแต่ยังไม่เสร็จ เข้าใจเปปนะ!
“...เจ็บไหมครับ”
เสียงทุ้มเอ่ยถามคลอเคลียข้างหู
จะถามทำไมในเมื่อพี่ทำกับเปปไปแล้ว
เปปจะไม่ทน! จัดมาเลย แรงๆ เจ็บแล้วเจ็บเลย!
“มะ
ไม่เจ็บแล้ว... ครับ อ๊ะ!”
พอบอกไม่เจ็บเท่านั้นแหละ
แม่ง! ล่อกูเต็มสปีดคิดว่าจุดพลุปีใหม่ =_=
“อดทนอีกนิดนะคนดี...อ่า...
พี่จะรีบ... เปปจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว”
เสียงนุ่มเอ่ยขาดห้วงเพราะกำลังเหนื่อยหอบกับกิจกรรมรักใสๆ ของเราทั้งสองคน เปปได้แต่พยักหน้ารับ
กัดฟันเอาไว้แน่น เคลื่อนมืออีกข้างขึ้นมาโอบกอดแผ่นหลังกว้างเอาไว้
เหงื่อเริ่มซึมชื้นออกมาตามแผ่นหลังของพี่เฮดเพราะเราไม่ได้เปิดแอร์
อากาศก็ไม่ได้ร้อนเพราะฝนกำลังตกแต่ภายในห้องนี่สิระอุยิ่งกว่าลาวาภูเขาไฟ
“อ๊ะ...อืม
สะ เสียว เสียวท้อง...น้อย” บอกออกไปตามความรู้สึก ก็มันเสียววูบวาบจริงๆ นี่นา
“ปล่อย...ออกมาสิครับ...อืมมม”
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพึ่บพั่บภายในห้อง
พร้อมกับเสียงลมหายใจถี่ๆ ของเราสองประสานกัน
พี่เฮดกระแทกเข้ากระแทกออกอยู่อีกไม่กี่ที คราวนี้ล่ะมีเฮ
“อ่า...”
“ฮึก...อื้อออ”
อ๊อยยย! ฟินจนตาลาย
ของเหลวเหนียวเหนอะพุ่งเข้าไปภายในตัวของเปปพร้อมกับใบหน้าหล่อซบลงตรงหัวไหล่อย่างหมดแรง
ของเปปก็ไม่ต่างกันเลอะเต็มหน้าท้องพี่เฮดเลย
อายจัง
=.,=
ยังอายทันไหม แต่อายจริงๆ นะ =.,=
กลับไปอ่านต่อที่นี่ค่ะ http://my.dek-d.com/stickiiz/story/viewlongc.php?id=992060&chapter=3
ความคิดเห็น