Sotus 7

ผมค่อยๆ วางร่างบอบบางลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างเบามือ ก่อนจะใช้ร่างกายกำยำคร่อมร่างเล็กเอาไว้ ดวงตากลมหลับพริ้มลมหายใจร้อนๆ หายใจเข้าออกสม่ำเสมอ

ริมฝีปากสีสดเผยอเล็กน้อยเหมือนเชิญชวน ลำคอเรียวขาวขึ้นสีแดงจัดเพราะความร้อนจากแอลกอฮอล์บวกกับรอยแดงที่ผมเป็นคนสร้าง หน้าอกบางขาวเนียนโผล่ให้เห็นจากรอยแยกของเสื้อคลุม

แม่ง! น่าฟัดชิบหาย ข้อนี้กูบอกเลย ผมพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายมันถึงกินกันเอง

“หึ กูชักจะชอบมึงจริงๆ แล้วว่ะ ปัน” ผมเปรยกับตัวเองเสียงแผ่วเบาพลางกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มลงกดจูบริมฝีปากสีเชอรี่นั่นบางเบา ถอนออกแล้วกดจูบซ้ำลงไปหนักกว่าเก่า กดย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่มือก็แหวกเข้าไปในรอยแยกของเสื้อคลุมเพื่อสัมผัสกับแผงอกบาง

ลากไล้ฝ่ามือไปมาก่อนจะแหวกเสื้อตรงหัวไหล่มันออกเผยให้เห็นผิวขาวเนียนภายใต้แสงไฟสลัวจากโคมไฟภายในห้อง มันทำให้ผมแทบจะคลั่งตาย

ยิ่งกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวมันด้วยแล้ว ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ แดกได้เป็นแดกครับงานนี้!

ผมบดเบียดริมฝีปากลงบนเรียวปากบางอีกครั้ง กดจูบหนักๆ บดขยี้ย้ำเหมือนเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกเมื่อ อารมณ์ตอนนี้มันกำลังพุ่งพรวด

ก่อนจะถอนริมฝีปากออกจูบซับสันกรามของอีกฝ่าย ลากไล้มาจนถึงลำคอขาว ดูดเม้มจนขึ้นรอยรักสีกุหลาบจนทั่วเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ร่างบางบิดเร่ากระสับกระส่ายส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคอ

“อื้อ...อ่ะ...พี่...จะทำอะไร” ผมหยุดชะงักการกระทำลงหันไปมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงจัด ดวงตาปรือปรอยมองหน้าผม หอบหายใจถี่กระชั้นจนอกบางกระเพื่อม

หึ! ตื่นได้ก็ดี กูไม่ชอบลักหลับว่ะ มันไม่มันส์

ผมกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวอีกครั้ง ตรึงข้อมือบางไว้จนจมที่นอนกันไม่ให้มันดิ้นหลุด “ทำให้มึงเป็นของกูไงครับ ที่รัก”

“อ๊ะ!...ยะ อย่าดิ คิคิคิ มันจั๊กกะจี๋ ฮ่าๆๆ”

=_____=!! บางทีกูว่ามึงหลับๆ ไปเถอะ กูลักหลับก็ได้ ถ้ามึงจะตื่นขึ้นมาเกรียนขนาดนี้ นี่กูกำลังเอามึงอยู่นะครับ เมีย โอย!

“อยู่นิ่งๆ ดิ๊!” ผมเอ็ดมันเสียงเข้ม ก่อนจะลากไล้ลิ้นอุ่นร้อนมายังแผงอกบาง ขบเม้นยอดอกสีสวยของอีกฝ่ายอย่างหื่นกระหาย ดูดดุนจนมันชูชันขึ้นสีแดงจัดสู้รับกับริมฝีปากผม

“อ๊ะ! กะ กัดทำไม... อร่อยเหรอ คิคิ” เฮ้อ! มึงหลับไปเลย ไอ้เมียปัญญาอ่อน =_____=!!

“กูกำลังชิมอยู่นี่ไง” ผมตอบเสียงแหบพร่า เพราะแรงอารมณ์ที่กำลังพุ่งทะยาน เอาสิบล้อมาลาก ตอนนี้กูก็ไม่ไปไหนเด็ดขาด น้ำไหล ไฟดับ โลกแตกให้มันแตกไป

ตอนนี้ขออย่างเดียว กูจะฟัดเมีย!!

“อ๊ะ!...อื้อ...อื้ม” ดูท่าเหมือนลูกแมวตัวร้ายของผมจะสิ้นฤทธิ์ นอนครางเสียงหวานอย่างเดียวเลย มือเรียวจิกลงบนลาดไหล่ผมจนรู้สึกเจ็บจี๊ด แต่ก็ซี๊ดดีเหมือนกัน เมื่อผมลากไล้ลิ้นโลมเลียมาหยอกล้อกับสะดือมันเล่น มืออีกข้างเค้นคลึงยอดอกสีสวยไปมาไม่ขาด

ก่อนจะใช้ริมฝีปากดึงเชือกเสื้อคลุมมันออกช้าๆ จ้องมองใบหน้าขาวใสที่เชิดหน้าขึ้นด้วยอารมณ์ใคร่ไม่แพ้กัน ทำไมผมจะไม่รู้ ผู้ชายความรู้สึกเร็วแถมมันยังแดกเหล้าเข้าไปขนาดนั้น

ไม่คึกอยู่ไหวเหรอครับ ถามจริง!

หลังจากที่กระตุกเชือกเสื้อคลุมมันออกแล้ว ผมก็เคลื่อนตัวขึ้นไปจนใบหน้าเราเสมอกัน กดจูบริมฝีปากบางหนักๆ อีกครั้ง บดเบียดดูดดุนริมฝีปากล่างจนบวมเจ่อ สอดแทรกลิ้นอุ่นร้อนเข้าไปควานหาความวาบหวามในโพรงปากของอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อน

“อื้อ...อึก...อี้มมมม” ไม่รู้เมื่อไหร่ที่วงแขนเรียวของอีกฝ่ายยกขึ้นโอบรอบลำคอผม ริมฝีปากเผยอตอบสนองสัมผัสที่ผมมอบให้ ถึงจะตะกุกตะกักไปหน่อย แต่แบบนี้มันก็ทำให้ผมแน่ใจว่าผมคือคนแรกของมัน

และบอกไว้เลยว่ากูจะเป็นคนสุดท้ายของมึงเหมือนกัน! ห้ามไปแรดกับคนอื่น มีจองศาลา กูให้สัญญาเลยครับเมีย!

ผมค่อยๆ ใช้เข่าแยกเรียวขาขาวของอีกฝ่ายออกจากกัน ขณะที่ปากก็ยังทำหน้าที่อยู่ไม่ละ มือข้างซ้ายประคองใบหน้าสวยไว้ ส่วนมือข้างขวาลูบไล้ขาอ่อนมันไปมา บีบเค้นสะโพกมนเบาๆ ก่อนจะเคลื่อนไปยังช่องทางคับแคบแล้วสอดแทรกนิ้วแรกเข้าไป

“อึก!...อื้อ...อ่ะ!” ร่างบางสะดุ้งเฮือก จิกเล็บลงบนไหล่หลังผมแรงกว่าเดิมจนต้องเบ้หน้าด้วยความเจ็บ ผมค่อยๆ ดึงเข้าออกช้าๆ เพื่อปรับสภาพ เสียงหวานครางกระเส่าสะดุ้งทุกครั้งที่ผมแทรกเข้าออก ผมกดจูบขมับชื้นเหงื่อของอีกฝ่ายอย่างปลอบประโลมก่อนจะแทรกนิ้วที่สองเข้าไป

“อึก อ๊ะ... จะ เจ็บ อึก” ผมหยุดชะงักมันไว้พักหนึ่ง แล้วก้มลงกดจูบเรียวปากบางเพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บ บดเบียดริมฝีปากสอดแทรกลิ้นชื้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดเรียวลิ้นเล็กเล่น ก่อนจะค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออกอีกครั้ง

ผมแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นอุ่นร้อนที่รินรดลงตรงต้นคอผม กลิ่นหอมยั่วสวาทจากร่างกายบอบบาง มันทำให้ผมแทบอยู่ไม่ติด

ปวดหนึบตรงส่วนนั้นไปหมด จนอยากจะปลดปล่อย

“ใจเย็นๆ แค่แปปเดียวนะครับ” ผมกระซิบบอกข้างใบหูบางขึ้นสีจัด ก่อนจะซุกจมูกลงหอมลำคอขาวฟอดใหญ่แล้วเลื่อนใบหน้าลงดูดดุนยอดอกชูชันที่ตระหง่านเชื้อเชิญ ขณะที่สองนิ้วด้านล่างตรงช่องทางคับแคบยังขยับเข้าออกไม่หยุด

“อ๊ะ! อ๊า...อึก ...อืมมมม” ร่างบางบิดกระเส่าครางเสียงหวานหอยหายใจถี่กระชั้น ผมรู้ว่ามันก็คงจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

ถ้างั้นกูเอาเลยแล้วกันนะครับ!

ผมลุกขึ้นนั่งชันเข่าก่อนจะกระตุกผ้าขนหนูที่คาดอยู่ตรงเอวออก จับขาเรียวให้แยกออกจากกันกว้างกว่าเดิม ก้มลงกดจูบต้นขาอ่อนด้านในลากไล้ลิ้นร้อนไปมา ขบเม้มหลายจุดจนขึ้นรอยแดงสีสด

อย่าให้นับเลยครับว่าบนร่างกายไอ้แสบตอนนี้มันมีกี่รอย บอกเลยว่านับไม่ถ้วนตั้งแต่ลำคอขาว หน้าอก หน้าท้อง รวมถึงขาอ่อนของมัน

ผมตีตราจองไว้หมดทุกส่วนสัด

            ดูท่าว่ายัยเค้กจะมีประโยชน์กับผมมากจริงๆ ผมเอื้อมมือไปหยิบหลอดเจลแล้วเทมันลงบนมือก่อนจะลูบไล้มันลงตรงช่องทางสีสดสอดแทรกนิ้วเข้าออกเล็กน้อยเพื่อเบิกทาง

            และเหมือนว่าจะได้ผลเมื่อคนตรงหน้าผมดูไม่มีทีท่าว่าจะเจ็บเหมือนตอนแรก

“อึก!! อ๊ะ!! จะ เจ็บ เจ็บ อื้ออออ!” เสียงครางดังลั่นเมื่อผมหยัดสะโพกกดแก่นกายแข็งขืนเข้าไปภายในที่แสนจะคับแคบจนรู้สึกอึดอัด ใบหน้าสวยเชิดขึ้นแอ่นแผงอกบางขาวเนียน ดวงตากลมปรือปรอยมองหน้าผมหอบหายใจรุนแรง น้ำตาหยดเล็กๆ ไหลลงทางหางตา

ผมก้มลงไปกดจูบเปลือกตาร่างบางเบาๆ ก่อนจะถูไถปลายจมูกไปมากับจมูกโด่งรั้นนั้นอย่างหวงแหน ผมแช่ส่วนล่างที่เข้าไปได้เพียงครึ่งทางไว้พักหนึ่ง จ้องมองลึกลงไปในแววตาสีดำขลับที่กำลังคลอรื้นไปด้วยน้ำตา

“ไม่เป็นไร กูจะอ่อนโยนให้มากที่สุด” ผมเอ่ยเสียงเบามองใบหน้าหวานด้วยสายตาฉ่ำหวานไม่แพ้กัน คนใต้ร่างหลับตาพริ้มลงเหมือนตอบรับกลายๆ ผมประคองกอดร่างมันไว้แนบชิดจนไม่มีช่องว่างระหว่างกัน ก่อนจะกดสะโพกลงอีกครั้งทีเดียวจนมิด

“อึก!! อ๊ะ! อ๊า...อ๊ะ!” ร่างบางสะดุ้งสุดตัว แหงนหน้าขึ้นสูง มือเรียวจิกเล็บลงบนหลังผมก่อนจะกรีดลากลงจนรู้สึกเจ็บไปทั้งแผ่นหลัง แล้วมือบางก็ทิ้งดิ่งลงบนที่นอนเหมือนคนหมดแรง

ผมจับมือมันขึ้นมาประสานไว้แนบชิด กดจูบไรผมชื้นเหงื่ออ่อนโยน ก่อนจะค่อยๆ ขยับร่างกายส่วนล่างเข้าออกช้าๆ เนิบนาบ อย่างชั่งใจ ทั้งๆ ที่ข้างในแทบอยากจะกระแทกกายให้แรงกว่านี้ด้วยซ้ำ

แต่อยากที่ยัยเค้กบอกผมต้องถนอมมันหน่อย อย่างน้อยมันก็คือครั้งแรก

“อ๊ะ อ๊ะ... อึก! อื้อ ฮ๊า!!” เสียงหวานครางกระเส่าอย่างเร่าร้อน ผมผ่อนลมหายใจเข้าออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะความปวดหนึบตรงส่วนล่าง ช่องทางสีหวานตอดรัดถี่จนแทบจะคลั่งตาย

“...อืมมม อย่าตอดนักสิว่ะ เดี๋ยวมึงจะเจ็บหนักนะ” ผมเปรยเสียงแหบแห้ง หยัดสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะปกติ

“อึก! อ๊ะ.. อ๊า ฮื้อออ” จะครางหวานไปไหนครับ กูจะไม่ทนแล้วนะ ที่รัก กูจะไม่ทนจริงๆ เร็วเท่าความคิด เอาว่ะ! ค่อยไปกินยาเอาพรุ่งนี้แล้วกัน

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อึก! อื้อ อื้อ... บะ เบาๆ อึก!” ผมหยัดสะโพกเข้าออกเพิ่มความเร็วขึ้น จนใบหน้าหวานเหยเก ริมฝีปากสีสดเผยอครางกระเส่าเร้าอารมณ์ผมเข้าไปอีก ผมกระแทกกายเข้าออกเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ กอดรัดร่างบางเอาไว้แนบอก

เสียงครางหวานกับลมหายใจหอบถี่รินรดข้างใบหูยิ่งปลุกสัณชาตญาณหมาป่าให้ขย้ำเหยื่อมากขึ้นไปอีกจนตอนนี้มันไร้ซึ่งขีดจำกัด

“อื้อ! อึก ...อ๊ะ” ผมซุกไซร้ดูดดึงซอกคอขาวอย่างแรง ไล้ริมฝีปากกัดหัวไหล่เนียนอย่างหมั่นเขี้ยวจนร่างบางร้องเสียงหลง “อื้ออออ อ๊ะ!! ฮ๊า” ขณะที่ร่างกายส่วนล่างยังทำหน้าที่ไม่หยุดหย่อน

“...อดทนอีกนิดนะ อืม” ผมคำรามในลำคอ กระแทกกระทั้นกายอย่างบ้าคลั่ง ช่องทางคับแคบแสนอึดอัดตอดรัดไม่หยุด ผมช้อนตัวร่างบางให้ขึ้นมานั่งเกยบนตักก่อนจะจับมันพลิกตัวหันหลัง ใบหน้าหวานแนบลงกับเตียงนอนนุ่ม

“อ๊ะ!!” จากนั้นก็แทรกแก่นกายแข็งขืนเข้าไปใหม่ ก่อนจะกระแทกกายเร่งเร้าไม่หยุดยั้ง กดจูบย้ำท้ายทอยชื้นเหงื่อของคนใต้ร่าง ถึงแม้ว่าภายในห้องจะเย็นฉ่ำไปด้วยเครื่องปรับอากาศ แต่ก็ไม่อาจต้านทานความร้อนที่ปะทุออกจากร่างกายของเราสองคนได้เลย

“อืมมม... มึงห้ามไปยุ่งกับใครนะ” ผมกระซิบข้างใบหูร่างบางเสียงหอบก่อนจะกดจูบหลังหูมัน ขบเม้มหยอกล้อใบหูเล็กเล่น ตระกรองกอดรัดร่างมันเอาไว้แน่น มือเรียวจิกลงบนผ้าปูที่นอนจนยับยู่

“อ๊ะ! อ๊ะ อึก... อื้อ อืมมม” ร่างบางครางหวานเสียงดังลั่นห้อง ก่อนจะกระตุกสองสามครั้ง และนั่นก็ทำให้ผมรับรู้ได้ว่ามันนำผมไปก่อนแล้ว ผมเลยรีบกระแทกร่างไม่ยั้งเพื่อให้เกมส์รักเร่าร้อนครั้งนี้จบลง

เพราะไม่อยากให้มันเจ็บไปมากกว่านี้

“อ๊ะ! ...อ๊ะ ฮ๊า ฮ๊า!!....”

“....อึก อืมมม” ผมครางเสียงทุ้มต่ำในลำคอ เมื่อส่วนนั้นได้รับการปลดปล่อย น้ำรักสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนทะลักออกมาตามเรียวขาอ่อนด้านในของร่างบาง

ไอ้ตัวแสบทิ้งตัวนอนคว่ำหน้าหอบหายใจถี่กระชั้นหลับตาพริ้ม ผมก้มหอมแก้มมันฟอดใหญ่หนึ่งทีด้วยความหมั่นเขี้ยวในความน่ารักของมันก่อนจะถอนแก่นกายตัวเองออก ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ มัน

จ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหายใจสม่ำเสมอลงเรื่อยๆ ก่อนจะยกยิ้มบางเบา ดึงผ้าห่มคลุมร่างกายเปลือยเปล่าของเราสองคนเอาไว้ ดึงร่างไอ้แสบเข้ามากอดเอาไว้แนบอก

กดจูบหน้าผากมนเบาๆ อย่างหวงแหน

“กูสัญญานะ ว่ากูจะไม่ทิ้งมึง” ความรู้สึกของผมตอนนี้มันใช่แค่เพียงผิวเผิน ถ้ากลับมาคิดทบทวนดีดีแล้ว คนอย่างผมถึงแม้ใครต่อใครจะเข้ามาพัวพันถ้าผมไม่เอา ผมไม่ชอบ คือ ผมจะไม่สนแม้แต่นิด

แต่กับมัน ผมยอมรับว่ามีบ้างที่แอบคิดถึง ถึงแม้ว่าเราจะรู้จักกันในฐานะรุ่นพี่ รุ่นน้อง และแค่เพียงไม่ถึงสองสัปดาห์ตั้งแต่มันเข้ามาเป็นน้องใหม่ในคณะผมก็ตาม

แล้วทำไมล่ะครับ! เวลามันจะสำคัญอะไร พวกคุณเคยได้ยินกันไหม

รักไม่ต้องการเวลาน่ะ หึหึ


ติดตามเนื้อเรื่องได้ที่นี่ค่ะ :: http://my.dek-d.com/stickiiz/writer/view.php?id=974468