Sotus 15
“อื้อ...อ๊ะ! พะ พี่... เร็วๆ ดิ พี่โจวรออยู่” ร่างหนาใส่จังหวะเข้าออกช้าๆ
เหมือนจะแกล้งผม ขณะที่ดวงตาคมกริบสีนิลจดจ้องใบหน้าผมไม่ละสายตา
พร้อมกับริมฝีปากหยักที่กระตุกยิ้มหวานอยู่ตลอด
“ช่างหัวมัน”
พี่โค้กตอบพลางก้มหน้าลงซุกไซร้บริเวณลำคอผม พรมจูบ ขบเม้มไปทั่ว
และแน่นอนว่ามันต้องเป็นรอยเห็นเด่นชัด หึ!
มึงกะว่าจะให้พี่โจวเห็นใช่ไหมผัว! U_____U
“อ๊า...ผมขอร้อง อึก! ผมยังไม่อยากตายตอนนี้ อ๊ะ! อือออ”
ทันทีที่ผมพูดจบริมฝีปากอุ่นๆ ก็ทาบทับลงมาตรงเรียวปากผมทันที
เหมือนกับรำคาญนักหนาที่ผมพร่ำเพ้อไม่หยุด
ก่อนที่เอวสอบจะกระแทกเข้าออกเป็นจังหวะเร็วขึ้น
ริมฝีปากหยักกดจูบย้ำๆ
ซ้ำไปมาก่อนจะสอดแทรกลิ้นอุ่นร้อนเข้ามาเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อในโพรงปากผมอย่างหื่นกระหาย
ดูดดุนริมฝีปากผมจนบวมเจ่อก่อนจะเคลื่อนใบหน้าลงไปตรงยอดอกชูชัดดูดกลืนมันจนแดงเถือก
ขณะที่สะโพกก็หยัดลงมาไม่หยุดยั้ง
“อ๊ะ!...พะ พี่ อ๊า”
“...ปัน กูรักมึง”
ร่างหนาบอกรักกระซิบข้างใบหูเสียงอ่อนโยนเล่นเอาผมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ แต่ถึงกระนั้นร่างกายส่วนล่างก็ไม่ได้อ่อนโยนไปตามเสียงมันหรอกครับ
แต่กลับเร่งเร้ารุนแรงขึ้นไปอีก เสียงหอบหายใจถี่ๆ ดังอยู่ใกล้ๆ ใบหูผม
ร่างหนาก้มลงหอมแก้มผมฟอดใหญ่ แล้วใส่จังหวะเร่าร้อนเข้าไปอีก
“อ๊า... อ่ะ! ผะ ผมก็รักพี่ อ๊ะ!” ผมกอดรัดลำคอแกร่งเอาไว้พลางบอกรักอีกฝ่าย
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมบอกพี่มัน เหมือนจะหน้าด้านเน๊าะกู =_____=!
แต่คำบอกรักของผมเหมือนจะเป็นยาชูกำลังให้พี่มันซะมากกว่า
แม่ง!
กระแทกกูให้ทะลุสุดขอบโลกเถอะผัว! ถ้าจะเอาแรงขนาดนั้น
หัวกูโขกกับเตียงดังปึกๆ ตั้งสองที Y_____Y
“ไม่ไปได้ไหม...
พี่ไม่อยากให้ปันไป อ่า...” มือหนาป้องหัวผมไว้กันไม่ให้ชนขอบเตียง
ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะพูดด้วยเสียงแหบพร่ามองหน้าผมด้วยแววตาฉ่ำหวาน
ส่วนผมเองก็มองใบหน้าหล่อด้วยนัยต์ตาปรือปรอยไม่แพ้กัน
“อึก!...มะ ไม่ได้หรอก
อ่ะ! ผมสัญญา ว่าผมจะ...คุยกับปะป๊า เรื่องของเรา อ๊ะ!!
ให้เร็วที่สุด” ผมบอกปนเสียงครางหวานกระเส่า
ก็มันเอากูอยู่จะให้กูบอกมันเสียงหนักแน่นหรือไง T^T
“ก็ได้...
แต่ปันห้ามไปยุ่งกับใคร เข้าใจไหมครับ...”
พี่โค้กสั่งห้ามเสียงอ่อนหวานใส่จังหวะเร่าร้อนรุนแรงขึ้นไปอีก
ปากหยักพรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าผมละไปจนถึงลำคอขาว
“อึก!...พี่จะบ้าเหรอ ผะ
ผมจะไปยุ่งกับใครกันเล่า อื้อ”
ผมแย้งขึ้นพลางกัดริมฝีปากตัวเองแล้วเชิดหน้าขึ้นเมื่อเริ่มรู้สึกอยากปลดปล่อยเต็มที
“อื้อ! อ๊ะ...อ๊า”
และในที่สุดผมก็ปล่อยมันออกมาจนเปรอะเปื้อนหน้าท้องแกร่ง
“...มึงอย่าน่ารักให้มันมากได้ไหม
อ่า... แค่นี้กูจะคลั่งตายอยู่แล้ว” พี่โค้กส่งเสียงแหบแห้ง หยัดสะโพกเข้าออกหนักๆ
แรงขึ้น แรงขึ้น “อ่า...” เสียงทุ้มคำรามในลำคอพร้อมจังหวะรักที่หยุดลง
ของเหลวสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้ามาในร่างกายผม
ใบหน้าคมซบลงตรงหัวไหล่หอบหายถี่กระชั้นไม่ต่างจากผมนัก
ริมฝีปากหยักสีซีดพรมจูบถูไถปลายจมูกกับใบหูผมไปมาแล้วเอ่ยกระซิบข้างๆ
หูผมอีกครั้ง “พี่รักปัน...”
>/////< บอกเลยกูยังไม่ชินนักหรอกนะ
บอกบ้าบอกบอ บอกกันทั้งวันแล้วแม่ง! ผัวปันน่ารักจุง