Hostage 17
ขยับกายเลื่อนมาตรงด้านหน้าของสามีก่อนจะนั่งคร่อมลงบนหน้าตักกว้างแข็งแรง
จะเริ่มต้นยังไงดีอ่ะ ก็คนมันไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่มก่อนแบบจัดเต็มขนาดนี้
ปกติสามีขอให้ใส่ให้ดูตลอด จริงๆ นะครับ เปปเปล่าตอหลดตอแหล
ก็บอกแล้วไง ใสๆ
ไร้มลพิษ
“จะทำอะไรป๊าครับคนดี
หึหึ”
แหนะ ยังจะมาถาม
คร่อมซะขนาดนี้คงชวนนอนดูดาวมั้งครับ
ลอบถอนหายใจเบาๆ
เอาวะ! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
ด้านได้อายอด!
เลื่อนมือน้อยๆ
คว้ามือแกร่งทั้งสองข้างอย่างช้าๆ
อ้อมผ่านเอวบอบบางของเปปมาแล้ววางมันไว้บนเนินภูเขาหิมะขาวเนียนนุ่ม >,,<
หมับ!
“อุ๊ย!”
สามีแอบขยำ! วร๊าย!!! ><
“อยากลืมตาใจจะขาดแล้วครับที่รัก”
เสียงกระเส่ามาเชียว
ยังหรอกยังไม่ถึงเวลานั้น ยังไม่อนุมัติให้เปิดนะครับ
“หุบปากซะนะครับปะป๊า...”
ว่าจบก็จัดการปิดปากด้วยปากมันซะเลย
ห้ามลืมตาขึ้นมองเพราะยังไม่ถึงเวลา สองแขนบอบบางคว้าลำคอหนาไว้มั่น ขณะที่ริมฝีปากสองเรากำลังนัวเนียกันจนเริ่มจะเมามันส์ขึ้นทุกขณะ
ป๊าสุดที่รักก็ว่าง่ายยอมตามใจไม่เปิดตาขึ้นมอง
แต่ปากมึงนี่ทั้งดุนดัน พันลิ้น เกี่ยวกระหวัด ซัดเหนี่ยวไม่ยั้งเลยจริงๆ
ไม่ต่างจากมือหนาทั้งสองข้างทั้งตบตี บีบ ขยำ นวด คลึง ดึง ฉุดเนื้อแน่นๆ ตรงสะโพกนวลเนียนจนป่านนี้คงจะเต็มไปด้วยริ้วรอยจากมือใหญ่
ไม่เป็นไร เปปยอม!
“อื้อ...”
แทบอยากจะผลักหน้าคนเอาแต่ใจไปให้พ้น
ระดมจูบเอาๆ จนหายใจไม่ทัน ดันออกก็ไม่ยอมปล่อย
ลิ้นจะผูกรวมกันเป็นโบว์ได้อยู่แล้ว
“ไงครับ
ป๊าลืมตาได้ยังเอ่ย”
กว่าจะยอมรามือ
เล่นเอาหอบแฮ่กน่ะสิ! นี่จะแกล้งบี๋ หาข้อต่อรองใช่ป่ะ
“ลืมก็ได้
อยากลืมก็ลืมเลย”
หากไม่ยอมมีหวังมันจูบจนฟันกูหักเป็นแน่! =_=;
P’Head
Part…
โอ้... แม่เจ้า...
ภาพตรงหน้าราวกับนางฟ้ากระต่ายตัวน้อยกำลังหนีเสือตัวร้ายมาจนมุมกับจระเข้อย่างผม(?)
ผิวตัวขาวเนียนอาจจะมีริ้วรอยฟกช้ำเล็กๆ รอยข่วนนิดหน่อยจากค่ายอาสา
แต่ความน่ารักน่าฟัดก็ไม่เคยลดลงแม้แต่นิด
ผมเลื่อนมือขึ้นไปแตะแก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อเบาๆ
เผลอยิ้มให้กับปลายจมูกและริมฝีปากดื้อรั้นของอีกคน
ประคองใบหน้าน้องให้หันมาสบตาทั้งที่รู้ดีกว่าอีกฝ่ายคงจะเขินอายอยู่ไม่น้อย
“ป๊า...”
มีสะบัดหน้าหนีนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร
หนีแค่หน้าแต่อย่างอื่นไม่ได้หนีนี่ครับ
“ใครสั่ง
ใครสอนให้ใส่ชุดนี้ หืม...”
ดันปลายคางของเบบี๋ให้หันกลับมาสบตาอีกครั้ง
แต่น้องก็เลือกที่จะเบนมองไปทางอื่น ผมไล่มองผิวขาวๆ ไล่ตั้งแต่ใบหน้าจนถึงต้นขาอ่อนที่กำลังนั่งคร่อมร่างของผมเอาไว้พลางลอบกลืนน้ำลายด้วยความฝืดเคืองในลำคอ
ยิ่งโต ยิ่งน่า...
“ป๊าหยุดมองได้แล้ว
อายนะ!”
นิสัยขี้วีน
ขี้เหวี่ยงก็ยังไม่หายไปไหน เอกลักษณ์ประจำตำแหน่งเมียผมเลยล่ะ
“ไม่มองแต่ขอลองเลยได้ไหม”
P’Head
Part End…
ว๊าย!!! อะไรคือขอลองไม่อยากมองแต่จะลองคืออะไร กรี๊ดดด!
สามีแร๊ดแรดเน๊าะ!
“อื้อ... ป๊า...
เบาๆ หน่อยสิ”
แสดงไปงั้นแหละ
ใจจริงนี่อยากให้กัด ฟัด นัวเนีย จนร่างกายอ่อนเพลียแล้วหลับไปเองโดยไม่ต้องฝัน!
“เบาไม่ทันแล้วครับที่รัก”
น้ำเสียงออเซาะมากสามี๊! หากไม่มีดีกรีฟ้าเหลืองมาก่อน
เปปจะไม่ยอมนะบอกเลย
มันพูดจบก็จัดเลย
เหวี่ยงร่างน้อยๆ ของเปปแทบจมลงบนที่นอนสปริงชั้นดี ตามด้วยขึ้นขี่ เอ้ย! ขึ้นคร่อม
แล้วรีบถอดเสื้อยืดสีขาวตัวบางออกอย่างรวดเร็ว
แสงจากโคมไฟสีเหลืองนวลกระทบกับแผงกล้ามหน้าท้องบึกบึนประจักษ์แก่สายตา
อ๊อยยย... @3@
ละลานตา
นี่มันของเปปหมดเลยเหรอ อร๊าย! ฟิน!
สายตาสามีเล้าโลมเรือนร่างเปปอย่างไม่มีคำว่าปกปิด
ดวงตาคู่คมฉ่ำน้ำไล่มองตั้งแต่หัวจรดหอสระอำ(?) น้อยๆ
ซึ่งมีเพียงขนมิ้งบดบังอย่างหมิ่นเหม่
เล่นเอาต้องหนีบขาเข้าหากันด้วยความเขินก่อนที่พี่มันจะค่อยๆ
โน้มใบหน้าต่ำลงมามองสบตาอย่างมีอารมณ์เต็มขั้น
“จะทานล่ะนะครับ”
“ป๊าบ้า!”
ไอ้คนบ้า
ชอบทำให้ไปไม่เป็นตลอดเลยอ่ะ! จะกินก็กินสิ ก็อยากให้กินอยู่นี่แหละ
จะเล้าโลมอะไรกันนักหนา เปิดเรียวขาแล้วนะจัดเลย!
เปปเปล่าแรด! อย่ามองแบบนั้น!
ใบหน้าหล่อซุกลงตรงซอกคอขาวผ่อง
พรมจูบไปทั่วบริเวณ ดูดดึง ขบกัดจนคิดว่าตอนนี้คงจะเป็นจ้ำๆ หลายจุด
มือหนาชอนไชลูบไล้เป็นวงกว้างจากแผ่นอกบางผ่านยอดอกสีชมพูสดละไปถึงแอ่งสะดือ
ไล้วนนิ้วสากเรียกความสยิวก่อนที่ป้อมปราการชิ้นสำคัญของเปปจะหลุดติดมือพี่มันออกมาแล้วถูกเหวี่ยงทิ้งลงปลายเตียงอย่างไม่ใยดี
อุ๊ย! รู้สึกหนาวเบาๆ =,,=
นิ้วยาวเริ่มอยู่ไม่สุข
ตะกุยตะกายหยอกล้ออยู่กับตรงส่วนนั้นของเปป
เรียกเลือดลมจากปลายเท้าแล่นริ้วมาจนถึงใบหน้าเห่อร้อน ขนลุก ขนพอง
ยันขนอ่อนตรงร่องก้น(?) ริมฝีปากอุ่นๆ ยังคงทำหน้าที่ได้ดีไม่มีบกพร่อง
ไล้วนปลายลิ้นชื้นตรงบริเวณตุ่มไตชูชัน ดูดดึงเสียงดังจ๊วบจ๊าบน่าอร่อย
ไม่นานนักก็สัมผัสได้ถึงความเย็นจากเจลหล่อลื่นแตะลงตรงจุดสำคัญพร้อมกับเรียวขาที่ถูกแยกออกจากกันด้วยความไวปานจรวด
ป๊าเหมือนโคถึกที่คึกพิโรธ
อร๊าย!
เปปเปอร์ชื่นจิตชื่นใจ
“ป๊า... เบาๆ
นะครับ”
ส่งสายตาอ้อนวอนตอนที่อีกฝ่ายกำลังจะรุกล้ำเข้ามากลืนกิน
แต่ดูเหมือนว่ายิ่งออเซาะ โคมันก็ยิ่งคึกยิ่งคึก คราวนี้ล่ะ เข้าทางกูเลย =,,=
“อ๊ะ!”
อะไรคือเบา
สามีของเค้าไม่รู้จัก คิคิ
อัดเข้ามาเต็มแรงจนตัวไถลไปกับผืนเตียงผ้าปูที่นอนขวิดขึ้นมาจากขอบเลยด้วยซ้ำ
หัวแทบจะโขกกับหัวเตียงซะให้ได้ แต่พอดีว่าเปปรู้งานเลยเอาหมอนใบโตกั้นศีรษะเอาไว้
เปล่าจัดเตรียม
เปล่าเตี๊ยม แค่รู้งาน! อย่าจับผิด!
“อือ...!”
ไม่ไหวแล้ว อ๊อยยย!!!
“เซ็กซี่จังเลยที่รัก”
เสียงกระเส่าสั่นเครือขณะกำลังขยับกายเป็นจังหวะพาเปปเคลื่อนไหวไปกับตัวเขา
ใส่เอาๆ ไม่ยั้งมือและไม่สนว่ากระต่ายตัวน้อยจะเจ็บปวดซักแค่ไหน
ต่อเลยเจ็บแต่สะใจใครๆ
ก็ชอบ @3@
ป๊าสุดที่รักบอกว่าเปปเซ็กซี่
อุตส่าห์ทำตัวน่ารักหรอกนะแต่ทำไมถึงออกไปทางแนวเอ็กซ์ได้ ก็ไม่อยากจะคุย
เรื่องแบบนี้มันแล้วแต่บุญพาวาสนาส่งนะครับ เกิดมาวิ๊งก็แบบนี้แหละช่วยไม่ได้
สามีรักสามีหลงโดยไม่ต้องพึ่งคุณไสยฯ
ส่งเสียงครวญครางให้ดังไว้ก่อนเพื่อเรียกพลังคชสารจากสามีที่กำลังทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง
เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ปากเจ่อนิดๆ ตาเยิ้มหน่อยๆ จำมาจากคลิปอาโออิของไอ้ต้ม
เห็นแล้วมันซี๊ดจี๊ดจ๊าดดีเลยอยากมีโมเม้นท์นายเอกหนังเอวีกะเขาบ้าง คิคิ เปล่าแรด!
แค่แซ่บกับผัวคนเดียว! อย่าว่าเปป!
จิกปลายนิ้วลงบนลาดไหล่กว้างทั้งสองข้างของปะป๊าหาที่พึ่งพิงเพราะตอนนี้อารมณ์มันสุดสวิงดิงโก้ม๊ากมาก! สมองขาวโพลนไปหมด
ดวงตาเริ่มพร่าเลือนมองเห็นแสงนวลรำไรไม่ชัดนัก
ได้ยินเสียงหอบหายใจหนักๆ
ของสุดที่รักซึ่งกำลังคร่อมร่างเปปเอาไว้ จัดหนัก จัดเต็ม
แม้กระบวนท่าเดียวก็เล่นเอาเสียวท้องน้อยมาจนถึงลิ้นปี
แทบกระอักความสุขสมอารมณ์หมายลาตายก่อนวัยอันควร(?)
“อ๊ะ! ปะ ป๊า...”
เสียงแบบนี้เซ็กซี่พอไหม?
“ป๊า... บี๋...
จะตายแล้ว”
ตายคา...
(มโนเอานะครับ)
ไม่บ้าให้มันรู้ไป
ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยความสุข ความซ่าน และความน่าหลงใหล กลิ่นหอมจากดอกไม้อ่อนๆ
เรียกกำลังวังชาพาไปถึงฝั่งฝันด้วยกันทั้งคู่
แม้ร่างกายจะเปรอะเปื้อนแต่ก็เต็มไปด้วยความสกปรกที่แสนสุข
ความเจ็บปวดที่โคตรมันส์(?) ร่างสูงทอดถอนกายออกทิ้งร่างนอนหงายลงใกล้ๆ กับเปป
หอบฮั่ก อ่อนแรงด้วยเพราะวันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน
เปปเองก็อยากจะต่ออยู่หรอกนะ
แต่รู้สึกว่าเอวเริ่มจะเคล็ด
ร่างกายรับศึกหนักมากกว่านี้ไหมแม้ว่าอารมณ์จะยังพาไปอีกก็เถอะ
“ป๊า...
เหนื่อยไหม”
พลิกกายทาบทับร่างสูงพลางส่งเสียงนุ่มนวลน่าฟังไถ่ถามถึงความเป็นไปของอีกฝ่าย
พี่เฮดทำเพียงยิ้มตอบกลับมาแล้วกดศีรษะของเปปให้นอนทับบนแผ่นอกกว้าง
สัมผัสได้ถึงจูบบางเบาตรงเรือนผม
“เมียน่าฟัดขนาดนี้
เหนื่อยอีกร้อยปีก็ยอมครับ”
วร๊าย!!!
พูดแบบนี้ ควบต่อเลยม่ะ! >,,<ติดตามต่อที่นี่ค่ะ :: http://my.dek-d.com/stickiiz/story/viewlongc.php?id=992060&chapter=21
ความคิดเห็น