Compensate 6

            ผมรู้สึกหมั่นไส้คนๆ นี้จริงๆ ผมชักอยากจะแกล้ง เลยเดินเข้าไปหาคนบนเตียงอีกครั้ง มือสองข้างจับล็อคใบหน้าของร่างบางไว้แน่น แล้วประกบปากลงไปบนปากบางนั้นแรงๆ กดจูบๆ แรงๆ สองสามครั้ง บดขยี้ริมฝีปากบางนั่นไม่ยั้ง

            “อื้อ อื้อ” เสียงประท้วงในคอของคนที่โดนผมจูบ มือบางยกขึ้นทุบไหล่ผมหลายที แต่ผมไม่สนยังคงบดเบียดริมฝีปากลงไป  สอดลิ้นเข้าไปหวังจะแกล้งร่างบางเล่น แต่ดูเหมือนมันจะไม่ง่ายเมื่อร่างบางไม่ยอมเปิดปาก ริมฝีปากเรียวเม้มเข้าหากันอย่างป้องกันการรุกล้ำ

            ผมเลยจำเป็นต้องขบริมฝีปากล่างของร่างบาง และมันก็ได้ผลเมื่อร่างบางเผลออ้าปากผมจึงสอดลิ้นอุ่นๆ ของตัวเองเข้าไปได้ ใช้ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กๆ นั่นให้จนมุม ไม่นานผมก็รู้สึกได้ว่ามือบางที่ยกทุบไหล่ผมอยู่แปรเปลี่ยนเป็นจิกปลายนิ้วเข้ากับไหล่ผมอย่างกดอารมณ์

            ผมค่อยๆ ถอดถอนริมฝีปากออก โลมเลียริมฝีปากนั้นเบาๆ แล้วจ้องมองใบหน้าขาวที่ขึ้นสีจัด ปากบางบวมเจ่อ ดวงตาปรือปรอยด้วยแรงอารมณ์ ซึ่งผมก็ไม่ต่างกัน แต่ผมไม่อยากแตะต้องร่างนี้อีกเป็นครั้งที่สอง ผมบอกแล้วว่าผมแค่อยากแกล้งแค่นั้น

            “อย่ามาทำหน้าตาแบบนี้กับผม เพราะมันจะไม่หยุดอยู่แค่จูบ” ผมมองใบหน้าหวานแล้ว ยิ้มกรุ่มกริ่มให้ ร่างบางเปลี่ยนสีหน้าแล้วรีบปล่อยมือออกจากไหล่ผมทันที กระชับผ้าห่มหน้าเข้ากับตัว

            “ไปได้แล้ว” ร่างบางไล่ผมอีกครั้งเสียงอ่อนแต่ไม่มองหน้าผม