Sotus 17
ปึก!
ผมเดินถอยหลังจนชนเข้ากับโต๊ะทำงานของพี่โค้ก
และนั่นหมายถึงว่าไอ้ปันจนมุมไร้ทางหนี พี่โค้กโอบเอวผมเอาไว้
ขณะที่ดวงตาคมจดจ้องมองผมอยู่ตลอด ร่างหนายกยิ้มนิดๆ
ก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนปากผมเบาๆ แล้วถอนออก
“คิดถึงเมียว่ะ...เมื่อไหร่จะกลับมาอยู่ด้วยกันซักที”
พี่โค้กเอ่ยออกมาพร้อมกับมองหน้าผมด้วยแววตาน่าสงสารก่อนที่ริมฝีปากหยักจะประกบจูบผมอีกครั้ง
ร่างหนากดจูบย้ำๆ
ซ้ำแล้วซ้ำอีกปราศจากการรุกล้ำหลังจากนั้นพี่โค้กก็ยกผมขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงานของเขา
พลางบดเบียดริมฝีปากอุ่นๆ ดูดเม้มตรงริมฝีปากล่างผมเบาๆ
สายตาคมช้อนมองผมนิดๆ แล้วแนบริมฝีปากย้ำลงไปใหม่
ผมเผลอยกแขนโอบรอบลำคอแกร่งเอาไว้ ก่อนจะตอบสนองการรุกล้ำที่เข้ามาในโพรงปาก
ลิ้นร้อนตวัดไปมาอย่างชำนาญภายในปากผม
ควานเกี่ยวกระหวัดไปทั่วจนผมแทบจะตั้งตัวไม่ติด จากจูบอ่อนโยนในตอนแรกค่อยๆ
รุกเร้า ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ
พี่โค้กค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อผมออกทีละเม็ดจนหมด
เผยให้เห็นแผงอกขาวที่กำลังหอบหายใจถี่กระชั้นเพราะคนตรงหน้าผมไม่แม้แต่จะหยุดให้ผมหายใจเลยแม้แต่นิด
แต่กลับบดขยี้ริมฝีปากร้อนนั้นด้วยความกระหายในอารมณ์
ร่างหนาดันผมให้นอนราบลงบนโต๊ะทำงานของเขา
ก่อนจะผละออกจากริมฝีปากผมลงไปยังใบหูขบเม้มมันเบาๆ เหมือนจะหยอกล้อให้ผมเสียวเล่น
ขณะที่มือหนาก็นวดคลึงฟ้อนเฟ้นอยู่ตรงบริเวณยอดอก พี่โค้กสะกิดมันเบาๆ
ก็เรียกสัมผัสเสียวซ่านตรงช่องท้องน้อยได้ไม่ยากเลย
“อ๊ะ!...อ๊า...พะ พี่
ที่นี่มันจะดีเหรอ อื้ออ...” ผมหลุดเสียงครางหวานพลางถามร่างหนาที่กำลังสนุกอยู่กับลำคอผม
พี่โค้กไม่พูดไม่จาไม่อะไรทั้งสิ้น
ริมฝีปากสีซีดขบเม้มดูดดึงตรงบริเวณไหปลาร้าลากลิ้นอุ่นร้อนลงมาตามแผงอก
ผมก้มหน้ามองร่างหนาที่กำลังทำพรมจูบไปทั่งแผ่นอกขาว เขาคงจะคิดถึงผมมากพอๆ
กับที่ผมคิดถึงเขานั่นแหละ ห่างกันสองวันสองคืนแล้วนะเว้ย!
ชิ! เบื่อพี่โจวว่ะ =_____=!
“อึก!...อื้อออ”
ริมฝีปากหยักตรงเข้าครอบครองยอดอกผมเอาไว้ ลิ้นร้อนตวัดโลมเลีย
ดูดเม้มจนขึ้นสีแดงจัด ขณะที่มือหนาก็ทำหน้าที่ปลดเข็มขัดผมออก
ก่อนที่เรียวลิ้นร้อนของอีกฝ่ายจะผละออกจากตุ่มไตชูชันลากไล้ลงไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ
พี่โค้กพรมจูบไปทั่วไล่มาจนถึงท้องน้อยจนผมต้องเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊ะ อ๊า...พี่โค้ก”
ผมเรียกชื่อร่างหนาเบาๆ ด้วยเสียงแหบพร่า
มือหนาเกี่ยวขอบกางเกงผมลงพร้อมอันเดอร์แวร์ในคราวเดียวกันก่อนใบหน้าคมจะเคลื่อนขึ้นมามองหน้าผมด้วยนัยต์ตาเปี่ยมไปด้วยความต้องการ
ก็แหงล่ะ! อดแดกกูสองคืนหนิ
อยู่ได้เหรอ =_____=!
พี่โค้กยกยิ้มนิดๆ
พลางปลดเข็มขัดตัวเองออก แต่ก็เห็นแก่ตัวนั่นแหละมึงอ่ะ! ปลดแค่เข็มขัด
กระดุม ซิป คือจบ แต่กูเนี่ย!! ไปหมด เชี่ย! เสียเปรียบเห็นๆ แล้วไม่นานนักเรียวขาผมก็ถูกจับให้แยกออกจากกัน
แล้วทันใดนั้นแบ่งปันก็ทำได้แค่ครางอย่างเดียว T^T
“อึก!...อื้อ...” แหน่ะ! คิดว่าปันโดนแล้วล่ะสิ เปล่าแค่นิ้ว ฮี่!! ^O^ แค่สองนิ้วปันก็ครางแล้วจ๊ะ “อื้อ...ถะ ถ้ามีคนมาพี่จะทำไง อึก!” ผมถามพี่โค้กพลางมองสบนัยต์ตาคมอยู่ตลอดเวลา นิ้วเรียวยาวสาวเข้าออกช้าๆ
เป็นจังหวะ ก่อนจะค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้นอีก “อ๊ะ...”
ผมหลับพริ้มทันทีด้วยความรู้สึกเสียววูบวาบ
“คนมาก็จะเอา
อยากมาเองก็รอไป เป็นใครไม่สนใจทั้งนั้น คนกำลังกอดเมีย!”
พี่โค้กตอบพลางก้มหน้าลงซุกไซร้ลำคอผมอีกครั้ง
=_____=
ถ้าอาจารย์มาก็คงได้ไสหัวออกกันทั้งคู่อ่ะเน๊าะ ไม่เป็นไรใช่ไหมผัว
ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นจับวงแขนหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามผ่านเสื้อนักศึกษาที่กำลังค้ำยันอยู่บนโต๊ะเอาไว้ด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน
ปลายจมูกแตะกับเสื้อของพี่โค้กพอดีทำให้ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของร่างหนา
“อึก!...”
พี่โค้กเร่งความเร็วนิ้วเข้าไปอีกพลางขบเม้ม พรมจูบไปทั่วหลังใบหู
แล้วซักพักร่างสูงก็ทอดถอนนิ้วออกไป
ผมหยุดหอบหายใจได้แค่เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น
แล้วความดุดันก็ตรงเข้าครอบครองร่ายกายผมทันที
“อึก!!...อ่ะ!” ผมร้องครางออกมาก่อนจะกัดวงแขนหนาเอาไว้เพื่อกลั้นเสียงที่อาจจะเล็ดรอดออกไปให้คนด้านนอกได้ยิน
ร่างสูงคำรามในลำคอนิดๆ คงเพราะเจ็บที่ผมกัดแต่ก็ยังหยัดสะโพกลงมาจนมิด
คนบนร่างผมใส่จังหวะเข้าออกช้าๆ เนิบนาบ
ได้ยินเสียงหายใจแผ่วๆ
ของอีกฝ่ายรินรดอยู่ตรงข้างใบหู จากนั้นพี่โค้กก็ยันตัวขึ้นผมจึงหันไปมองหน้าเขา
ร่างหนาจับเรียวขาผมขึ้นพาดไว้บนบ่ากว้างข้างหนึ่งก่อนจะกดจูบลงตรงบริเวณน่องแววตาคมทอดมองหน้าผมไม่ละสายตา
จนรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ
แล้วจากนั้นร่างหนาก็กระแทกร่างถาโถมเข้ามาใส่ไม่ยั้ง
“อ๊ะ...อ๊ะ อื้อออ
อึก! เบาๆ ดิ
ดะเดี๋ยวคนอื่นได้ยิน อื้อออ”
ผมบอกร่างหนาที่กำลังใส่จังหวะรุกเร้ารุนแรงพลางยกแขนขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้พยายามกลั้นเสียงคราง
มืออีกข้างยกขึ้นจับขอบโต๊ะเหนือหัวเอาไว้แน่น
กระแทกซะกูจะไถลทะลุหน้าต่างอยู่แล้วไอบ้า!! “อึก!...อื้อ”
“ดูท่ามึงสิปัน
แล้วจะให้กูหยุดได้ยังไง เมียกูจะเอ็กซ์ไปไหนว่ะ อืมม...”
ร่างหนาว่าพลางมองหน้าผมนิ่งๆ แววตาปรือปรอยดูเซ็กซี่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์
ขณะที่ร่างกายส่วนล่างก็ยังคงทำหน้าที่ได้ไม่บกพร่อง พี่โค้กกระแทกร่าง
หยัดสะโพกเข้ามาทั้งเร็วและแรงในเวลาเดียวกันจนผมแทบจะกลั้นเสียงเอาไว้ไม่อยู่
“อ๊ะ...อึก! อ๊ะ!” ไม่ทันที่ผมจะได้ตั้งตัว
ร่างหนาก็ช้อนตัวผมขึ้นจากโต๊ะแล้วพลิกให้ผมเป็นคนนั่งคร่อมร่างเขาเอาไว้
ผมตกใจเลยคว้าลำคอแกร่งเอาไว้ได้ทัน พี่โค้กกอดเองผมไว้พลางมองหน้ายกยิ้มเจ้าเล่ห์
“ไหนลองไถ่โทษสิครับที่รัก
ถ้าทำดีพี่จะยกโทษให้” พี่โค้กพูดเจือด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกดจูบปากผมเบาๆ
เหมือนจะขอร้องให้ผมทำ แล้วไงล่ะปัน! ทำสิ!
เดี๋ยวผัวงอนอีก เหนื่อยเป็นสามเท่าของวันปกติ =_=
“เจ้าเล่ห์ว่ะ...”
ผมเบ้หน้าใส่พี่มันแล้วค่อยๆ ยกตัวเองขึ้น ใช้เข่าคำยันไว้บนโต๊ะทำงานกว้าง
เอกสารหลายใบปลิวว่อนหล่นลงบนพื้นแต่พี่โค้กก็ไม่ได้สนใจมันแต่อย่างใด ผมค่อยๆ
โยกตัวด้วยความไม่ประสาซักเท่าไหร่นัก ก็คนมันไม่เชี่ยวชาญเหมือนอิพริกหนิ T^T
พี่โค้กพรมจูบไปทั่วลำคอขณะที่ผมกำลังใส่จังหวะช้าๆ
อย่างค่อยเป็นค่อยไป แขนเรียวเกี่ยวลำคอพี่มันเอาไว้ไม่ปล่อย
ขณะที่มือหนาก็ช่วยพยุงร่างกายผมไว้จับร่างผมโยกไปตามจังหวะแล้วจากนั้นผมคิดว่าไม่ใช่ผมที่โยกแล้วล่ะ
เมื่อมือหนาข้างหนึ่งค่อยเลื่อนมาบีบสะโพกผมเอาไว้ก่อนจะโยกร่างผมเร็วขึ้นๆ
มืออีกข้างของพี่โค้กดันแผ่นหลังผมเอาไว้กันตก
“อ๊ะ! … อื้อออ ฮ๊า!!” ผมหลุดเสียงครางกระเส่า แล้วเสียงของผมก็ดันไปเร้าอารมณ์ดิบของคนตรงหน้าขึ้นไปอีก
พี่โค้กใส่จังหวะสวนขึ้นมาจนผมแนบชิดกว่าเดิม
แก่นกายดุดันกระแทกกระทั้นย้อนขึ้นมาเล่นเอาผมแทบจุก
ผมจึงจำเป็นต้องหาตัวช่วยด้วยการก้มหน้ากัดไหล่พี่มันไว้เพื่อกลั้นเสียงอีกรอบ
“อึก!....อึก...อื้ออ ฮื้ออ”
เราทั้งสองคนหอบหายใจแรงด้วยกันทั้งคู่ พี่โค้กยังคงฟ้อนเฟ้นบีบสะโพกผมไว้ไม่ปล่อย
ยิ่งจังหวะรุนแรงขึ้นเท่าไหร่
อุณหภูมิในห้องที่เย็นด้วยเครื่องปรับอากาศอยู่ในทีแรกก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย
ตามไรผมเต็มไปด้วยเหงื่อ
“อืม...ปันรักพี่ไหม”
พี่โค้กก้มกระซิบถามพลางกดจูบหลังใบหู ขณะที่ส่วนล่างก็ยังสวนขึ้นมาไม่มียั้งมือ
ผมพยักหน้ารับน้อยๆ ตอบด้วยน้ำเสียงแทบจะเป็นกระซิบเพราะเรี่ยวแรงเริ่มหมด “ระ
รักสิ...ไม่ให้ผมรักพี่...อ๋ะ!! แล้วผมจะไปรักหมาที่ไหน อ๊า!!
ฮ๊า บะเบา เบา”
“กวนตีนจริงเมียกู
แต่กูก็รักมึง...”
“อ๊ะ! อื้อออ....ฮ๊า!!” ผมเชิดหน้าครางเสียงหลงเมื่อพี่โค้กกระแทกเข้าออกรุนแรง
เพียงสามสี่ครั้งร่างหนาก็หยุดการกระทำลงพร้อมของเหลวอุ่นๆ
ที่ผมสัมผัสได้กำลังเปรอะเปื้อนตรงบริเวณช่องทางนั้น
ซึ่งไม่ต่างจากหน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นที่ผมปลดปล่อยออกมาพร้อมๆ
กับพี่มัน
“การไถ่โทษที่ดี
ต้องมีอีกรอบ” พี่โค้กว่าพลางยิ้มร้าย
“ห่ะ!! บ้าเหรอ?”
ผมท้วงหน้างอเพราะกูเหนื่อยไง =____= แต่คิดว่าจะรอดเหรอ?
“ขนาดคดีความเขายังขึ้นศาลกันหลายรอบเลยครับเมีย
หึหึ” พี่โค้กกระซิบบอกพร้อมเสียงลมหายใจหอบถี่
ก่อนที่ผมจะได้ท้วงอะไรไอ้ผัวเจ้าเล่ห์มันก็ดันตัวผมออกแล้วจับพลิกร่างคว่ำลงกับโต๊ะทำงานมันทันที
=_____=!
สาบานต่อหน้าเอกสาร กองงานในห้องสโมสร
คราวหน้าคราวหลังแบ่งปันจะไม่ทำให้สามีงอนอีกแล้วครับ ถ้าผิดคำสาบานขอให้ผัวอิพริกมีชู้
^O^