Sotus 8






P’HACK PART
          “คะ ใครโทร มา เหรอ อ๊ะ!.. อื้อ” เสียงหวานร้องครางกระเส่าเร่าร้อน บิดกายกระสับกระส่ายไปมาในอ้อมแขนผม
            เมื่อคืนกว่าผมจะปล่อยให้มันนอนก็ปาเข้าไปตีสอง แต่ก่อนไปเรียนก็อีกซักทีคงจะดีไม่น้อยเหมือนกัน หึหึ
            “เมียไอ้โค้ก อย่าถามมาก ครางเสียงหวานๆ เพราะๆ ให้กูฟังก็พอ อืมม” ผมกระซิบลงใกล้ๆ กับหูร่างโปร่งบางใต้ร่างแผ่วเบา แต่ผิดกับร่างกายส่วนล่างของเราที่ยังคงแนบแน่น และเพิ่มจังหวะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
            “อ๊ะ.. อ๊า อึก! อื้มมม ยะ อย่ารุนแรง กับผม ดะ ได้ไหม อ๊ะ!” ใบหน้าสวยเหยเก เชิดหน้าขึ้น ริมฝีปากบางเผยอหอบหายใจถี่ มือเรียวจิกลงบนหลังผม
            หืม! ไม่ยักรู้ว่ามึงจะเอ็กซ์ได้ขนาดนี้ ขออีกซักทีดีไหมว่ะ
            “กูชอบความรุนแรง ...มึงอยากน่ารักเองทำไม อืมม ผิดที่มึง” พูดจบผมก็ยกร่างมันขึ้นจากเตียงเหวี่ยงให้นั่งบนโต๊ะทำงานภายในห้อง กวาดสิ่งกีดขวางออกก่อนจะกระแทกแก่นกายร้อนๆ รุนแรงเข้าออกถี่กระชั้น
            “ฮ๊า...อ่ะ อ๊ะ อ่า ฮ๊า” ริมฝีปากสีหวานร้องครางไม่หยุด ปลุกอารมณ์ผมในช่วงเช้านี้ได้อย่างดี เสียงหายใจหอบถี่ฟังดูเซ็กซี่ไม่เบา
            “มึงชอบไหมครับ ที่รัก อืมม” ผมคำรามในลำคอถามมัน ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงความเสียววูบวาบตรงท้องน้อย ใกล้เต็มทีแล้ว แต่ยังไงผมก็ยังไม่อยากให้มันจบตอนนี้
            “กะ ก็ ได้ ยะ อยู่นะ ตะ แต่เบากว่านี้หน่อย มะ ไม่ได้เหรอ ผม ผมจะไม่ไหวแล้ว อ๊ะ!” เสียงหวานครางกระเส่าเร้าอารมณ์ใคร่ให้ผมต้องหยุดชะงักการกระทำลงก่อนที่จะถึงจุดไคลแมกซ์
            บอกแล้วไงต้องใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ หึหึ
            “ตอบกูก่อน... ว่ายอมรับกูหรือยัง” ผมก้มลงกระซิบถามใบหน้าหวานที่กำลังชื้นเหงื่อ เพราะผมไม่ได้เปิดแอร์ ผมไม่ชอบอะไรที่มันเย็นเหยียบ ทำกิจกรรมร้อนๆ ก็ต้องอยู่ในที่ร้อนๆ ให้มันสูงสุดไปเลย
            คราบเหงื่อทั่วร่างโปร่งขาวบางยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากซุกไซร้ให้ร้องครางไม่หยุด ผมไม่ได้ซาดิสท์นะครับ แต่ผมไม่ชอบเหมือนใคร
            “อ๊ะ... อื้อ! อ่า” ผมกระแทกร่างเข้าไปอีกทีแรงๆ เพื่อเร่งเร้าให้คนใต้ร่างตอบคำถามที่ผมรอคอยมานาน
            “ตอบ ให้ไว ถ้าไม่ตอบกูจะไม่อ่อนโยนกับมึงหรอกนะครับ ที่รัก”
            “ยะ ยอม ยอม ยอมตั้งแต่หน้า มะ มหาลัย อ๊ะ!=______=! ไรท์กูขอคู่กูซักคู่เถอะ แบบไม่เกรียน โอเค ไหม! ถ้าไม่เข้าใจ เดี๋ยวกูแวะไปหาดใหญ่ แล้วไปเผาบ้านมึง (ขอโทษคร๊าป๋าแฮค / ไรท์)
            “หึ! ดีมาก หลังจากวินาทีนี้ไป ...มึงต้องเชื่อฟังกูคนเดียว เข้าใจไหมครับ”
            “อื้อ อืมม คะ ครับ อ๊ะ!” บอกเลยคำว่าอ่อนโยน คนอย่างผมมีให้ไม่ได้หรอก แต่ถ้าความช้ำชอกทางร่างกายบอกมาได้ ป๋าแฮคจัดให้ครับท่าน
P’HACK PART END…

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Demon 11

Sotus 15

Sotus 7